23 procent. Dat is wat een gemiddelde werknemer in Spanje kwijt is aan belasting en sociale premies voordat hij zijn salaris überhaupt ziet. Maar dat gemiddelde verhult enorm veel — want wat je netto overhoudt, hangt af van je contracttype, je gezinssituatie en soms zelfs van de regio waar je woont.
Als je als Nederlander of Belg in Spanje gaat werken, is het verleidelijk om het systeem te vergelijken met wat je thuis gewend was. Doe dat maar deels. De structuur lijkt op elkaar, maar de details zijn anders genoeg om je te verrassen.
De twee meest voorkomende contracttypen
In Spanje bestaat een groot onderscheid tussen een contrato indefinido (vast contract) en een contrato temporal (tijdelijk contract). Sinds de arbeidshervorming van 2022 zijn tijdelijke contracten flink aan banden gelegd. Werkgevers mogen ze alleen nog gebruiken als er een echte tijdelijke reden is, zoals een piekperiode of vervanging van een zieke collega. Constructies waarbij mensen jarenlang opeenvolgende tijdelijke contracten kregen, zijn sindsdien verboden.
Dat klinkt als goed nieuws, en dat is het ook grotendeels. Maar het betekent ook dat je bij twijfel over je contract beter even controleert wat er precies in staat — met name wat er als reden voor het tijdelijke karakter is opgegeven. Als die reden er eigenlijk niet is, heb je juridisch gezien al een vast contract. Een arbeidsrechtadvocaat kan dat voor je nakijken als je er niet uitkomt.
Naast vast en tijdelijk zijn er ook deeltijdcontracten (contrato a tiempo parcial) en contracten voor bepaalde activiteiten of stages. Die hebben elk hun eigen regels voor opbouw van rechten.
Wat gaat er van je bruto salaris af?
Stel: je verdient 2.000 euro bruto per maand. Wat blijft er over?
Vanaf je brutoloon houdt je werkgever elke maand twee dingen in: sociale premies en loonheffing (IRPF, de Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas).
De sociale premies voor de werknemer zijn relatief vaststaand: je betaalt zo'n 6,35 procent over je bruto maandloon. Op 2.000 euro is dat ongeveer 127 euro per maand. Je werkgever betaalt zelf nog eens een fors deel bovenop jouw loon — dat zie jij niet terug in je loonstrook, maar het maakt werken in Spanje voor een werkgever duurder dan het bruto cijfer doet vermoeden.
Dan de IRPF. Dit is geen vast percentage: je werkgever houdt een inschatting in op basis van je jaarsalaris, je persoonlijke situatie en eventuele aftrekposten. Hoe meer je verdient, hoe hoger het inhoudingspercentage. Bij een bruto jaarsalaris van 24.000 euro ligt dat al snel rond de 13 à 15 procent — maar het kan lager zijn als je kinderen hebt of een partner zonder inkomen, en hoger als je aanvullende inkomsten hebt.
Op 2.000 euro bruto per maand hou je daarmee, ruwweg, zo'n 1.600 tot 1.700 euro netto over. Dat is een grove indicatie — je exacte situatie kan afwijken. Laat een belastingadviseur of gestor je loonstrook doornemen als je wil weten of de inhouding klopt.
De loonstrook begrijpen
Een Spaanse nómina (loonstrook) ziet er anders uit dan een Nederlandse of Belgische. Je ziet bovenaan het brutoloon, dan de aftrekposten (cotizaciones sociales en de IRPF-inhouding), en onderaan het nettobedrag. Er staan ook twee extra maanden salaris op jaarbasis vermeld: de paga extra. In Spanje heb je wettelijk recht op twee extra maandlonen per jaar, die in juni en december worden uitbetaald — of worden verspreid over de maandelijkse betalingen als jij en je werkgever dat afspreken.
Die extra maanden zijn geen bonus. Ze zijn verplicht. Als een werkgever ze niet uitbetaalt, is dat gewoon een schending van de arbeidsovereenkomst.
Rechten die veel mensen niet kennen
Het Spaanse arbeidsrecht is op sommige punten ruimer dan je verwacht. Een paar dingen die Nederlanders en Belgen regelmatig missen:
Vakantiedagen: je hebt wettelijk recht op minimaal 30 kalenderdagen betaalde vakantie per jaar. Dat zijn niet 30 werkdagen — het zijn kalenderdagen, wat neerkomt op zo'n 22 werkdagen. Maar veel cao's (convenios colectivos) geven meer.
Ziekmelding: als je ziek bent, gelden de eerste drie dagen als wachtdagen — die worden in principe niet doorbetaald, tenzij je cao dat anders regelt. Vanaf dag vier betaalt de Seguridad Social een deel van je loon. Je werkgever kan het aanvullen tot 100 procent, maar is dat niet verplicht. Lees je contract goed.
Ontslagvergoeding: bij ontslag zonder goede reden heb je recht op een vergoeding van 33 dagen bruto loon per gewerkt jaar, met een maximum van 24 maanden. Dat is gerekend vanaf het contract dat je na 2012 sloot — contracten van voor die datum vallen onder een ander, hoger tarief.
Proeftijd: de proeftijd (período de prueba) is wettelijk beperkt. Voor gewone werknemers is dat maximaal 6 maanden bij een vast contract, voor ongeschoolde functies doorgaans minder. Tijdens de proeftijd kan het contract zonder vergoeding worden beëindigd.
Convenio colectivo: je cao bepaalt vaak meer dan de wet
In Spanje werkt bijna elke sector met een convenio colectivo, een collectieve arbeidsovereenkomst. Die kunnen per provincie of zelfs per bedrijfstak verschillen. Jouw convenio bepaalt zaken als het minimumsalaris voor jouw functie, extra vrije dagen, overwerktarieven en aanvullende rechten bij ziekte.
Het nationaal minimumloon (salario mínimo interprofesional, SMI) is in Spanje de bodem. In 2026 bedraagt dit 1.184 euro bruto per maand in 14 termijnen — maar via een convenio kan het in jouw sector hoger liggen. Controleer welk convenio op jouw functie van toepassing is. Je werkgever is verplicht dat aan te geven.
Wat als je voor een Nederlands bedrijf werkt vanuit Spanje?
Dat is een andere situatie. Als je officieel in Spanje woont en werkt voor een buitenlandse werkgever, ben je in principe in Spanje sociaal verzekerd en belastingplichtig — ook als je loon vanuit Nederland wordt uitbetaald. Hoe dat precies uitwerkt voor de IRPF, lees je in ons artikel over de IRPF-aangifte als je uit Nederland komt. De details van grensoverschrijdend werken zijn complex genoeg om een gestor bij te betrekken.
Headerfoto: Mikhail Nilov via Pexels | Foto: Jakub Zerdzicki via Pexels