Spaans leren

Spaans in het restaurant: bestellen, vragen en afrekenen

· Redactie Nieuws uit Spanje · ← Terug naar blog
Spaans in het restaurant: bestellen, vragen en afrekenen

Ik weet nog goed hoe ik de eerste keer in een restaurant hier stond te wijzen op de kaart, omdat ik niet wist hoe ik iets moest bestellen zonder lomp over te komen. Inmiddels weet ik dat je in een Spaans restaurant met een paar vaste zinnetjes heel ver komt. Niet ingewikkeld, gewoon een kwestie van de juiste woorden paraat hebben.

Aan tafel komen en bestellen

Bij binnenkomst vraagt iemand vaak ¿Cuántos sois? (met hoeveel zijn jullie?) of in de beleefde vorm ¿Cuántos son? Je antwoordt gewoon met het aantal: Somos dos (we zijn met zijn tweeën).

Om te bestellen heb je eigenlijk maar twee werkwoorden nodig: querer (willen) en poner (letterlijk "zetten", maar in deze context "brengen"). Quiero una ensalada, por favor (ik wil een salade, alstublieft) is prima Spaans, niet onbeleefd zoals je in het Nederlands misschien zou denken. Nog iets zachter klinkt Me pone una ensalada, por favor (doet u mij een salade, alstublieft), een vorm die je in heel Spanje in restaurants en bars hoort.

Wil je iets aan laten raden, dan zeg je ¿Qué me recomienda? (wat raadt u mij aan?) of informeler ¿Qué está bueno hoy? (wat is er vandaag lekker?). Veel plekken hebben een menú del día, een vast menu met voorgerecht, hoofdgerecht en toetje voor een vaste prijs, vaak alleen op doordeweekse dagen tussen de middag. Vraag dan: ¿Qué lleva el menú del día? (wat zit er in het dagmenu?).

Vragen over het eten

Heb je een allergie of eet je iets niet, dan is de zin Soy alérgico al marisco (ik ben allergisch voor schaal- en schelpdieren) of No como carne (ik eet geen vlees) voldoende. Twijfel je of er iets in zit, vraag dan ¿Lleva frutos secos? (zit er noten in?) of ¿Esto tiene gluten? (zit hier gluten in?).

Voor de manier van bereiden gebruik je poco hecho (rood/kort gebakken), al punto (medium) en muy hecho (doorbakken), bijvoorbeeld bij vlees: La carne, al punto, por favor (het vlees medium, alstublieft).

Smaakt iets niet zoals verwacht, dan kun je altijd vragen ¿Qué lleva esto exactamente? (wat zit hier precies in?). Dat is beleefder dan meteen zeggen dat je iets niet lekker vindt, en het voorkomt misverstanden.

Tijdens het eten

Ober serveert eten op een terras in Spanje

Wil je nog iets erbij, dan zeg je gewoon ¿Nos trae un poco más de pan? (kunt u ons nog wat meer brood brengen?) of ¿Me trae otra copa de vino? (kunt u mij nog een glas wijn brengen?). De ober vraagt soms ¿Todo bien? (alles goed?) en dan antwoord je Sí, todo muy bien, gracias (ja, alles heel goed, dank u).

Is iets echt niet goed, dan kun je het rustig aangeven: Esto está un poco frío, ¿me lo puede calentar? (dit is een beetje koud, kunt u het voor mij opwarmen?). Spanjaarden klagen over het algemeen minder snel dan Nederlanders gewend zijn, maar een vriendelijk verzoek wordt nooit raar gevonden.

Afrekenen

Dit is het moment waarop de meeste mensen vastlopen, en begrijpelijk, want de volgorde van vragen verschilt per streek en per zaak. De standaardzin is La cuenta, por favor (de rekening, alstublieft) of iets vriendelijker ¿Nos trae la cuenta, por favor? (kunt u ons de rekening brengen, alstublieft?).

Wil je apart afrekenen, vraag dan ¿Podemos pagar por separado? (kunnen we apart afrekenen?), al is dat in Spanje minder gebruikelijk dan in Nederland en België. Meestal wordt er gewoon gedeeld of betaalt één persoon voor de groep.

Voor de manier van betalen gebruik je ¿Puedo pagar con tarjeta? (kan ik met kaart betalen?), al accepteren vrijwel alle restaurants tegenwoordig een betaalpas. Wil je contant betalen en krijg je wisselgeld terug, dan hoor je soms ¿Tiene cambio? (heeft u gepast?), waarop je antwoordt Sí, tengo (ja, ik heb het) of No, lo siento (nee, helaas niet).

Fooi geven is in Spanje niet verplicht en ook geen vast percentage zoals in sommige andere landen. Het is gebruikelijk om naar boven af te ronden of een klein bedrag achter te laten als je tevreden was, maar niemand verwacht iets vasts. Zeg je toch iets, dan volstaat Quédese con el cambio (houdt u het wisselgeld maar).

Een paar woorden die verwarring geven

Carta is de menukaart, niet een brief zoals je zou denken vanuit het Engelse "card". Cuenta is de rekening, terwijl cuento een verhaal is, iets waar je makkelijk overheen leest als je snel bestelt. En vale, dat je overal hoort als bevestiging ("oké, goed"), heeft in deze context niets te maken met het werkwoord valer (waard zijn), ook al lijkt het erop.

Net als bij een nette e-mail in het Spaans draait het hier vooral om een paar vaste bouwstenen die je telkens kunt hergebruiken. Zodra die zitten, hoef je in het restaurant niet meer te wijzen op de kaart.


Voor de duidelijkheid: ik ben geen leraar Spaans. Ik woon in Spanje en leer de taal zelf, elke ochtend opnieuw. Deze serie bestaat omdat alle informatie over Spaans leren versnipperd over het internet ligt. Hier zet ik het per klein onderwerp op een rij, zoals ik het zelf had willen vinden.

Headerfoto: Joaquin Carfagna via Pexels | Foto: Helena Jankovičová Kováčová via Pexels