Veel mensen denken dat een Spaanse privéverzekering gewoon werkt zoals thuis: je sluit af, je hebt dekking. Totdat je bij de dokter staat en hoort dat die ingreep er toch niet onder valt.
Privézorg in Spanje is populair onder Nederlanders en Belgen, en begrijpelijk. Geen lange wachttijden, je kiest zelf je specialist, en bij veel verzekeraars zijn er klinieken waar ook Engels gesproken wordt. Maar het systeem werkt anders dan wat je gewend bent uit Nederland of België, en de verschillen zitten precies op de plekken waar je ze niet verwacht.
De carencia: de wachtperiode die niemand uitlegt
Bijna elke Spaanse zorgverzekering heeft een carencia. Dat is een periode na afsluiten waarin bepaalde behandelingen of onderzoeken nog niet vergoed worden. Hoe lang die wachtperiode duurt, verschilt per type zorg en per verzekeraar.
Voor een gewoon huisartsbezoek geldt meestal geen wachttijd. Maar voor een geplande operatie, bevalling, psychologische zorg of bepaalde specialistische behandelingen kan dat drie, zes of soms twaalf maanden zijn. En voor bestaande aandoeningen die je bij afsluiten had, kan de uitsluiting permanent zijn of erg lang gelden.
Dat betekent: sluit je een verzekering af omdat je net iets voelt aankomen, dan heb je daar op korte termijn mogelijk niets aan. De carencia is niet een fout in het systeem, het is gewoon de manier waarop het hier werkt. Weet je dat van tevoren, dan kun je er rekening mee houden.
Let op
Veel mensen sluiten een privéverzekering af net nadat ze een klacht merken, in de hoop dat het snel vergoed wordt. Dat gaat bijna altijd mis. De verzekeraar vraagt bij medische onderzoeken soms naar klachten in de periode voor afsluiten. Wees eerlijk, anders riskeer je dat de polis later als ongeldig wordt beschouwd.
Het cuadro médico: je bent gebonden aan de lijst
Spaanse zorgverzekeraars werken met een cuadro médico, een lijst van artsen, specialisten en klinieken die zijn aangesloten bij de verzekering. Ga je buiten die lijst om een afspraak te maken, betaal je de rekening zelf. Volledig, want vergoeding voor zorg buiten het netwerk is bij de meeste basispolissen niet inbegrepen.
Dat klinkt logisch totdat je merkt dat de specialist die jouw huisarts aanbeveelt niet op de lijst staat, of dat de dichtstbijzijnde privékliniek niet is aangesloten bij jouw verzekeraar. Check dus altijd, voor je tekent, of de artsen en het ziekenhuis in jouw regio op de lijst staan. De meeste verzekeraars laten je het cuadro online opzoeken op postcode of provincie.
De drie grootste aanbieders in Spanje zijn Sanitas, Adeslas en Asisa. Ze hebben alle drie een breed netwerk, maar dat netwerk is in steden groter dan op het platteland. Woon je in een dorp of kleinere gemeente, dan is de keuze aan klinieken soms beperkt.
Wat betaal je?
De premie hangt sterk af van je leeftijd en of je een aanvullend pakket wilt, zoals tandzorg of brillen. Als ruwe indicatie:
| Leeftijd | Geschatte maandpremie (basispolis) |
|---|---|
| 25 tot 35 jaar | € 35 tot € 55 |
| 35 tot 45 jaar | € 50 tot € 80 |
| 45 tot 55 jaar | € 80 tot € 120 |
| 55 tot 65 jaar | € 120 tot € 180 |
| 65 jaar en ouder | € 150 tot € 250 of meer |
Dit zijn ruwe gemiddelden. De werkelijke premie hangt af van de verzekeraar, de regio, het pakket en je gezondheidsgeschiedenis. Vergelijk altijd meerdere aanbieders en vraag een offerte op maat aan, want de online rekenmachines geven lang niet altijd het definitieve bedrag.
Wanneer heb je het echt nodig?
Wie als werknemer in Spanje werkt of als autonomo bijdraagt aan de Seguridad Social, heeft toegang tot de publieke zorg. Wie via een S1-formulier zorg meeneemt vanuit Nederland (bijvoorbeeld bij een AOW-uitkering), heeft ook recht op Spaanse zorg via het publieke systeem. Zie ook: hoe het S1-formulier werkt als je zorg uit Nederland meeneemt.
Maar wie niet in een van die categorieën valt, en toch langdurig in Spanje verblijft, heeft in principe geen recht op publieke Spaanse zorg. Voor die groep is een privéverzekering geen luxe, maar een noodzaak. Het is ook verplicht als je een visum aanvraagt als niet-EU-burger, maar dat geldt niet voor Nederlanders en Belgen.
Voor wie al toegang heeft tot het publieke systeem, is een privépolis een aanvulling. Je koopt er kortere wachttijden mee, vrije specialistenkeuze en soms betere communicatie in het Engels. Of dat de meerkosten waard is, hangt af van waar je woont en hoe vaak je gebruik maakt van zorg.
Praktische tip
Vraag bij de verzekeraar altijd schriftelijk op welke carencias gelden voor jouw situatie, en vraag of je een overstap kunt maken zonder nieuwe wachtperiodes als je al eerder een Spaanse privépolis had. Sommige verzekeraars rekenen de eerder doorlopen wachttijd mee, maar dat is niet vanzelfsprekend.
Opzeggen en overstappen
Spaanse zorgverzekeringen kennen doorgaans een opzegtermijn van één tot twee maanden voor de jaarlijkse verlengingsdatum. Zeg je niet op tijd op, dan wordt de polis automatisch verlengd voor een jaar. Houd de verlengingsdatum in je agenda bij. De verzekeraar is verplicht je van tevoren te informeren over een premieverhoging, maar dat bericht verdwijnt soms onopgemerkt in een brief of e-mail.
Overstappen naar een andere verzekeraar kan betekenen dat je opnieuw carencias doorloopt. Vraag dit altijd na voordat je overstapt, zeker als je al enige tijd bij een verzekeraar zit en de wachtperiodes al achter de rug hebt.