Wie een huis erft van zijn ouders in Nederland en dat pand daarna gewoon laat staan, denkt vaak dat er in Spanje niets hoeft te gebeuren. Dat is een misverstand dat kan oplopen tot duizenden euro's aan boetes en achterstallige rente. Want zodra jij fiscaal inwoner van Spanje bent, wil de Spaanse fiscus weten wat je in het buitenland bezit. Ook als dat bezit nooit een cent heeft opgeleverd.
Deze week kwam opnieuw naar boven hoe scheef de verdeling van vastgoed in Spanje eigenlijk ligt: uit een analyse van het kadaster blijkt dat er zo'n miljoen woningen op naam staan van bedrijven in plaats van particulieren, en dat die woningen sterk geconcentreerd zijn in handen van een klein aantal grote partijen. Voor de gemiddelde Nederlander of Belg die hier woont is dat geen dagelijkse zorg. Maar het zet wel een onderwerp in de schijnwerpers dat voor jou als buitenlandse eigenaar juist wél elke dag relevant is: hoe zit het eigenlijk met vermogen en bezit dat je vanuit het buitenland meeneemt naar je Spaanse belastingaangifte?
Waarom dit ook jou raakt
Grote vastgoedbedrijven en particuliere eigenaren worden in Spanje fiscaal heel verschillend behandeld. Maar het principe achter beide is hetzelfde: de Spaanse belastingdienst, de Agencia Tributaria, wil precies weten wie wat bezit en waar. Voor bedrijven gebeurt dat via het kadaster. Voor particulieren die in Spanje wonen en fiscaal inwoner zijn, gebeurt dat onder meer via het Modelo 720, de aangifte waarin je je vermogen in het buitenland moet opgeven.
Dat gaat niet alleen over een huis in Nederland of België. Het gaat ook over spaarrekeningen, beleggingen, en soms zelfs een tweede hypotheek of onroerend goed dat je nog niet hebt verkocht toen je verhuisde. Zodra de totale waarde van een categorie boven de 50.000 euro komt, moet je dat melden. Veel mensen weten dit niet, of denken dat het alleen geldt voor mensen met heel veel geld. Dat klopt niet. Een gewoon rijtjeshuis in Nederland dat je nog niet hebt verkocht, valt hier al onder.
Het verschil tussen bezit en inkomen
Een veelgemaakte denkfout is dat je alleen belasting betaalt over geld dat binnenkomt. Maar in Spanje kijkt de fiscus ook naar wat je hébt, niet alleen naar wat je verdient. Dat zie je terug in twee aparte verplichtingen die vaak door elkaar lopen:
Ten eerste is er de gewone inkomstenbelasting, de IRPF, waarin je opgeeft wat je hebt verdiend: loon, pensioen, huurinkomsten, rente op spaargeld. Ten tweede is er het Modelo 720, dat los daarvan gaat over wat je in bezit hebt in het buitenland. Dat is geen belasting op zich, het is een meldplicht. Maar als je het vergeet, kan de fiscus dat bezit alsnog belasten als "ongerechtvaardigde vermogenswinst", tegen een fors tarief.
De boetes voor het te laat of onjuist indienen van het Modelo 720 waren jarenlang buitensporig hoog, tot het Hof van Justitie van de Europese Unie in 2022 oordeelde dat deze in strijd waren met het vrije verkeer binnen de EU. Spanje heeft de regels sindsdien aangepast en de sancties verlaagd. Maar de meldplicht zelf bestaat nog steeds, en de exacte hoogte van de huidige boetes kan per situatie verschillen. Check dit dus altijd bij de Agencia Tributaria of met een belastingadviseur voordat je zelf conclusies trekt over wat je te wachten staat als je iets vergeet.
Wat je concreet moet doen
Ben je fiscaal inwoner van Spanje, dan wil dat zeggen dat je meer dan 183 dagen per jaar in Spanje verblijft, of dat je economische middelpunt hier ligt. Let op: dat laatste kan ook meetellen als je net onder de 183 dagen blijft, en ook je gezinssituatie speelt daarbij een rol. Spanje kijkt dus breder dan alleen die ene teldatum.
Als je fiscaal inwoner bent, moet je vóór eind maart het Modelo 720 indienen over het voorgaande kalenderjaar, als je vermogen in het buitenland hebt dat boven de drempel van 50.000 euro komt. Dat geldt voor:
Bankrekeningen en spaarrekeningen in Nederland of België.
Beleggingen, aandelen en fondsen die je nog aanhoudt in het buitenland.
Onroerend goed dat je nog bezit buiten Spanje, ook als het leegstaat of je het verhuurt.
Eenmaal ingediend, hoef je het niet elk jaar opnieuw te doen, tenzij de waarde van een van de categorieën met meer dan 20.000 euro is gestegen, of je iets hebt verkocht of gekocht. Veel mensen denken dat ze het maar één keer hoeven te doen en dan klaar zijn. Dat is niet zo: bij grote veranderingen moet je opnieuw melden.
Waarom dit nu extra belangrijk is
Met de aandacht voor grote vastgoedeigenaren in het nieuws, zet de Spaanse politiek in bredere zin in op meer transparantie over wie wat bezit. Dat raakt in eerste instantie grote bedrijven en beleggingsfondsen, niet de gewone particulier met een appartementje in Nederland. Maar het laat wel zien dat de Spaanse overheid steeds beter in staat is om vastgoed en vermogen te koppelen aan een naam, ook over de grens. Nederland en Spanje wisselen via internationale afspraken al langer gegevens uit over bankrekeningen en bezit. Het is dus geen kwestie van "ze komen er toch nooit achter."
Wie twijfelt of zijn situatie onder de meldplicht valt, doet er goed aan om dit gewoon een keer goed te laten uitzoeken. Een gestor of belastingadviseur die bekend is met zowel het Nederlandse als het Spaanse systeem kan in een half uur duidelijk maken of je actie moet ondernemen, en voorkomt dat je achteraf voor verrassingen komt te staan. Zeker als je een huis in Nederland aanhoudt dat je nog niet hebt verkocht, is dit het moment om het even na te vragen in plaats van er tegen beter weten in van uit te gaan dat het wel meevalt.
Headerfoto: Leeloo The First via Pexels | Foto: Freek Wolsink via Pexels