Veel mensen denken dat sieraden en luxe spullen gewoon van jou zijn en dat de Spaanse belastingdienst zich daar niet mee bemoeit. Dat klopt, tot je boven een bepaalde grens uitkomt.
Vorig jaar gaven bijna 30.000 vermogende belastingbetalers in Spanje sieraden, horloges, bont en andere luxe goederen op bij de Hacienda, de Spaanse belastingdienst. De gemiddelde waarde: 41.500 euro per persoon. Dat klinkt misschien ver weg, maar het raakt ook Nederlanders en Belgen die in Spanje wonen en spullen hebben die ze liever niet opgeborgen houden in een bankkluis.
Wanneer moet je sieraden en luxe goederen opgeven?
In Spanje geldt de Impuesto sobre el Patrimonio, zeg maar de vermogensbelasting. Die belasting kijk je aan als je een bepaald vermogen overstijgt. Niet iedere regio hanteert dezelfde grens of tarieven, want Spanje laat dat deels over aan de autonome gemeenschappen.
Voor sieraden, horloges, antiquiteiten, kunstwerken, bont en jachten of privévliegtuigen geldt dat je ze moet opnemen in je vermogensaangifte zodra hun totale waarde boven de vrijstellingsgrens uitkomt. Die grens ligt in de meeste regio's op 700.000 euro persoonlijk vermogen, maar de eerste 300.000 euro van je eigen woning telt niet mee. Madrid heeft jarenlang een 100 procent bonificación gehanteerd, wat betekent dat je daar de belasting weliswaar aangaf maar niet betaalde. Andere regio's, zoals Catalonië, pakken dit strenger aan.
Bij luxe goederen als sieraden kijkt de Hacienda naar de aankoopwaarde of de getaxeerde waarde. Wie een horloge voor 15.000 euro heeft gekocht, geeft dat bedrag op. Wie een erfstuk heeft, moet een realistische marktwaarde schatten. Dat laatste is precies waar het mis kan gaan.
Wat heeft dit met Zapatero te maken?
Het nieuws deze week gaat over een onderzoek naar oud-premier José Luis Rodríguez Zapatero. Het vermoeden is dat er sieraden in zijn huishouden zijn die niet correct zijn opgegeven bij de fiscus. Juridisch interessant is dat een actief strafrechtelijk onderzoek naar belastingfraude de mogelijkheid om alsnog vrijwillig te regulariseren beperkt. Wie al onderzocht wordt, kan niet meer profiteren van een zachte landing via een vrijwillige correctie van eerder gedane aangiftes.
Voor gewone expats zonder justitieel onderzoek geldt dat vrijwillig corrigeren wel nog kan. Wie ontdekt dat hij vorig jaar iets vergat op te geven, kan dat herstellen via een aanvullende aangifte, de zogenaamde declaración complementaria. Doe je dat voordat de Hacienda jou aanschrijft, dan zijn de boetes een stuk lager dan wanneer de fiscus het zelf ontdekt.
Wat betekent dit concreet voor jou als expat?
Stel: je bent Nederlander, woont in Valencia en hebt sieraden meegenomen uit Nederland. Of je hebt tijdens je jaren in Spanje een collectie horloges opgebouwd. Hoe zit dat dan?
Ten eerste: als je fiscaal inwoner van Spanje bent, betaal je hier belasting over je wereldwijde vermogen. Dat betekent ook over bezittingen die nog in Nederland staan of lagen. De grens van 700.000 euro totaal vermogen klinkt hoog, maar telt je huis, spaargeld, beleggingen en luxe goederen bij elkaar op.
Ten tweede: de Hacienda weet meer dan je denkt. Via Europese uitwisselingsprogramma's voor financiële informatie ontvangt Spanje gegevens van buitenlandse rekeningen. Voor fysieke goederen is controle moeilijker, maar verzekeringspolissen vormen een indirecte bron. Wie zijn sieraden verzekert, legt daarmee de waarde vast op papier.
Ten derde: de Modelo 720, de aangifte van buitenlandse bezittingen, gaat over rekeningen, onroerend goed en waardepapieren boven de 50.000 euro per categorie. Sieraden vallen hier niet automatisch onder, maar als ze onderdeel zijn van een grotere vermogenspositie, tel je ze mee voor de vermogensbelasting.
Hoe weet je of je iets moet opgeven?
Dit is het punt waar veel expats de mist in gaan: ze nemen aan dat wat ze al hadden voordat ze naar Spanje kwamen, buiten beschouwing blijft. Dat is niet zo. Zodra je fiscaal inwoner bent van Spanje, telt alles mee in de beoordeling van je vermogen.
Een belastingadviseur die gespecialiseerd is in expat-fiscaliteit kan snel uitrekenen of jij boven de drempel zit en in welke regio je het beste kunt kijken naar mogelijke vrijstellingen of bonificaciones. Dat verschil tussen regio's is soms tienduizenden euro's per jaar. Een belastingadviseur voor expats in Spanje kent die regionale regels en kan je ook helpen als je erachter komt dat je de afgelopen jaren iets hebt gemist.
Wat als je niets hebt opgegeven?
Dan zijn er twee routes. Één: de Hacienda ontdekt het, en dan volgen boetes en rente. Twee: jij geeft het vrijwillig op, via een aanvullende aangifte. Die tweede route levert een lagere toeslag op. Hoe langer je wacht, hoe hoger de opslag wordt. Na twaalf maanden te laat opgeven betaal je al 15 procent extra bovenop de verschuldigde belasting. Na meer dan achttien maanden loopt dat op tot 20 procent.
Het goede nieuws: als er geen strafrechtelijk onderzoek loopt, staat de deur voor vrijwillige correctie gewoon open. Dat is precies het verschil met de situatie van Zapatero, waarbij een actief onderzoek die mogelijkheid blokkeert.
Wie zijn vermogen goed op orde heeft, slaapt rustiger. En in Spanje geldt dat ook voor de spullen die je thuis hebt liggen.
Headerfoto: Soscenic Photography via Pexels | Foto: Leeloo The First via Pexels