Je hebt eindelijk de sleutel van je huis in Spanje. De dozen staan nog half uitgepakt, maar het eerste wat je wilt regelen is internet. En dan blijkt dat de leverancier die je buurman heeft, niet eens actief is in jouw straat. Dat overkomt veel Nederlanders en Belgen, vooral buiten de grote steden.
Spanje heeft een uitstekend glasvezelnetwerk, beter zelfs dan in veel andere Europese landen. Maar de dekking is grillig. In Madrid, Barcelona of Valencia heb je vaak keuze uit vier of vijf aanbieders met glasvezel tot in huis. In een dorp in het binnenland van Alicante of op het platteland van Extremadura kan het zijn dat er alleen een trage ADSL-verbinding ligt, of dat je aangewezen bent op een mobiele of satellietoplossing.
Welke aanbieders zijn er
De grote spelers zijn Movistar, Vodafone, Orange en MásMóvil (dat ook merken als Yoigo en Pepephone voert). Daarnaast zijn er kleinere regionale providers zoals Adamo, die vooral in specifieke zones actief zijn, bijvoorbeeld delen van Andalusië of Galicië.
Movistar heeft historisch het grootste eigen glasvezelnetwerk, omdat het de voormalige staatstelecom is. Dat betekent dat Movistar vaak als eerste glasvezel aanlegt in nieuwe wijken, en andere providers daar later op aanhaken via wholesale-contracten. Voor jou als klant maakt dat in de praktijk weinig verschil, zolang de snelheid en prijs kloppen.
Een handige eerste stap is de website van elke provider checken op dekking. Je vult je adres in en ziet meteen of er glasvezel ligt, of alleen ADSL of mobiel internet beschikbaar is. Doe dit bij minstens drie aanbieders voordat je een contract tekent, want de resultaten kunnen verschillen per straat.
Wat kost het
Een standaard glasvezelabonnement van 300 tot 600 Mbps kost indicatief tussen de 30 en 45 euro per maand als je het los afneemt, maar controleer de actuele tarieven bij de aanbieders zelf. De meeste Spanjaarden combineren internet met mobiele abonnementen en soms televisie in een bundel, wat al snel 50 tot 70 euro per maand kost voor het hele pakket.
Let op de "permanencia", de minimale contractduur. Veel aanbieders binden je voor 12 of 24 maanden, vaak in ruil voor een gratis router of korting op de installatie. Stap je binnen die periode over, dan kan er een boete staan. Lees dit goed na in de voorwaarden voordat je tekent, want dit soort bedingen verschilt sterk per aanbieder en per actie.
De installatie zelf is in de meeste gevallen gratis bij nieuwe glasvezelaansluitingen, maar niet altijd. Vraag er expliciet naar, want sommige providers rekenen alsnog een eenmalig bedrag als er een technicus langs moet komen.
Wat je nodig hebt om een contract af te sluiten
Als buitenlander heb je in principe een NIE nodig (je fiscale identificatienummer in Spanje) en een Spaanse bankrekening om de maandelijkse incasso te laten lopen. Sommige aanbieders accepteren ook een IBAN uit een ander EU-land, maar dat is niet overal vanzelfsprekend en kan tot vertraging leiden. Heb je nog geen Spaanse bankrekening, dan is dat meestal de eerste horde die je moet nemen.
Daarnaast vraagt de provider vaak om een bewijs dat je op het adres woont of de eigenaar of huurder bent, zeker als het om een nieuwe aansluiting gaat waarvoor een technicus het pand in moet. Een kopie van je huurcontract of koopakte is meestal voldoende. Hulp van een gestor kan handig zijn als je de papierwinkel liever laat regelen door iemand die de Spaanse administratie kent, al is het voor internet zelf meestal geen ingewikkeld proces.
Wonen op het platteland of in een afgelegen dorp
Woon je ergens waar geen glasvezel of zelfs geen fatsoenlijke ADSL ligt, dan zijn er twee alternatieven die steeds vaker gebruikt worden. De eerste is 4G- of 5G-internet via een router met een simkaart erin, wat bij Vodafone, Movistar en Orange te boeken is als los product. De snelheid hangt af van het mobiele signaal op je locatie, maar in veel plattelandsgebieden is dit inmiddels verrassend stabiel.
De tweede optie is satellietinternet via Starlink. Dat is een stuk duurder, met een eenmalige aanschaf van de schotel van enkele honderden euro's en een maandabonnement van indicatief 40 tot 60 euro, maar het werkt in de praktijk op vrijwel elke locatie, ook in de meest afgelegen hoeken van bijvoorbeeld Extremadura of in de bergen van Andalusië. Controleer de actuele tarieven bij Starlink zelf, want die wijzigen regelmatig.
Taal en klantenservice
Niet elke provider heeft Engelstalige klantenservice, laat staan Nederlandstalige. Movistar en Vodafone hebben doorgaans wel Engelse opties in hun chatfunctie, maar aan de telefoon kom je vaak toch uit bij iemand die alleen Spaans spreekt. Een paar basiszinnen Spaans paraat hebben, of een vertaal-app bij de hand houden, voorkomt frustratie als er iets misgaat met de aansluiting.
Klachten over trage installatie komen regelmatig voor, vooral in nieuwbouwwijken waar de infrastructuur nog niet overal ligt. Vraag bij het afsluiten van het contract naar een concrete installatiedatum op papier of in de app, zodat je iets hebt om naar te verwijzen als het langer duurt dan beloofd.
Overstappen zonder gedoe
Wil je later overstappen naar een goedkopere aanbieder, dan is dat in Spanje relatief eenvoudig geregeld. Je sluit een nieuw contract af bij de nieuwe provider, en die regelt meestal zelf de opzegging bij je oude aanbieder via een proces dat "portabilidad" heet. Je hoeft in theorie niet zelf op te zeggen, al is het verstandig om dit na te vragen en je oude contract goed door te lezen op de opzegtermijn, zeker als je nog binnen de minimale contractperiode zit.
Voor wie net is verhuisd naar Spanje is internet vaak een van de eerste praktische zaken die geregeld moet worden, samen met een bankrekening en inschrijving bij de gemeente. Neem de tijd om dekking en voorwaarden te vergelijken voordat je tekent, dat scheelt achteraf een hoop irritatie en soms ook geld.
Headerfoto: Optical Chemist via Pexels | Foto: Frederick Adegoke Snr. via Pexels